KIETLINSKA W i e r a K a z i m i r o w n a, ur. 28 IV (11 V) 1906 Sewastopol, zm. 23 IV 1976 Leningrad, prozaik. We wczesnej twórczości K. podejmowała tematy z życia Komsomołu i młodzieży robotniczej (sama była komso-molską aktywistką), zwłaszcza kwestiom obyczajowym. Debiutowała w 1929 opowieścią Natka Miczurina (Natalka Miczurina). Uznanie krytyki zdobyła powieścią Męstwo (Mużestwo, 1938), w której opisała budowanie przez młodzież miasta Komsomolska nad Amurem. Życie w oblężonym Leningradzie w czasie II wojny światowej K. opisała w tomie opowiadań Rasskazy o leningradcach (1944, Opowiadania o mieszkańcach Leningradu) oraz powieściach Zołotoj most (1945, Złoty most) i Blokada (W osadie, 1947). W powojennej twórczości K. największe znaczenie mają powieści Dzień powszedni (Dni naszej żyzni, 1952), Inaczej żyć nie warto (Inacze żyt' nie stoit, 1960). W pierwszej z nich K. analizuje konflikty moralne i obyczajowe, niepokojące społeczeństwo radzieckie w tamtych latach, w drugiej podejmuje próbę rozliczenia się z okresem stalinowskim. W 1974 wydała tom wspomnień Wieczór, okna, ludzie (Wieczer, okna, ludi).
