KIRIEJEW R u s ł a n T i m o f i e j e w i c z, ur. 25 XII 1941 Kokanda (Uzbekistan), prozaik i poeta. W 1967 ukończył Instytut Literacki im. M. Gorkiego. Debiutował w 1961 tomem wierszy satyrycznych Oszybki boga (1962, Pomyłki boga). Felietony i opowiadania humorystyczne publikował na łamach czasopisma "Krokodił". W 1965 wydał opowiadanie Mat' i docz (Matka i córka), będące jego właściwym debiutem. W opowieściach z 1968, m.in. Lerka, Fila, Ludmiła Wladimi-rowna (Lerka, Fila, Ludmiła Władimirowna) bada charaktery ludzi w ich życiu codziennym, w ścisłej więzi ze środowiskiem społecznym. W kolejnych utworach, m.in. w powieściach: Pobieditiel (1979, Zwycięzca) i Apołogija (1980, Apologia) oraz opowieści Swietlaczok (1985, Świetlik), Piesczanaja akacyja (1985, Piaskowa akacja), K. podjął próbę unowocześnienia mim etycznej techniki odzwierciedlenia rzeczywistości. Kreuje w nich realistyczną wizję świata z niejednoznacznym bohaterem poszukującym własnych racji ideologicznych i moralnych, podważającym niektóre społecznie utrwalone wartości. Dąży do stworzenia iluzji realności świata powieściowego, m.in. poprzez nowatorskie techniki strumienia świadomości.
